Όταν το πουτανιό γίνεται άποψη και στάση ζωής.
Απολογούμαι για το σόκιν τίτλο, άλλα δεν βρίσκω άλλο τρόπο να τιτλοφορήσω αυτό που θα περιγράψω στη συνέχεια.
Τώρα που το σκέφτομαι ίσως και να μπορούσα να βάλω ως τίτλο το « Η πλήρης απαξίωση και εξευτελισμός της γυναίκας», αλλά δεν θα ήταν το ίδιο.
Διευκρινίζω εξ αρχής ότι δεν αναφέρομαι στο δικαίωμα ελευθερίας έκφρασης του οποιουδήποτε προσώπου. Την εποχή που ζούμε, όποιος έχει ένα κινητό και λογαριασμό στα ΜΚΔ μπορεί να γράφει και να λέει ό,τι θέλει. Από τα πιο σπουδαία μέχρι και σκουπίδια.
Το πρόβλημα μου είμαστε εμείς.
Το πρόβλημα μου είναι πως καταναλώνουμε αυτά που διαβάζουμε και αυτά που βλέπουμε. Γίναμε μία κοινωνία που όχι μόνο καταπίνει τα πάντα αχώνευτα, χωρίς σκέψη, χωρίς προβληματισμό και χωρίς φιλτράρισμα, αλλά, το χειρότερο, γίναμε μία κοινωνία που κανονικοποιεί τα πάντα. Ακόμα και την ξεφτίλα.
Μας πετάνε σκουπίδια και εμείς … μυρίζουμε λεβάντα.
Δεν έχουμε τη δύναμη να ξεχωρίσουμε και να πούμε τι είναι το σωστό και είναι το λάθος πλέον.
Αυτό λοιπόν που με ενοχλεί είναι η πλήρης απαξίωση και ο εξευτελισμός που υφίσταται η γυναίκα από τα όσα είδαμε, πρόσφατα, σε podcast του Φειδία.
Με ενοχλεί η πρωτοφανής σε μέγεθος περιφρόνηση της γυναίκας, της μάνας, της αδελφής, της συζύγου, της κόρης, της φίλης μας.
Καταντήσαμε ως κοινωνία να πιστεύουμε ότι είναι θεμιτό, αποδεκτό και πρέπον μία γυναίκα - μία μάνα - να πουλιέται στο διαδίκτυο. Και αυτό, δηλαδή η εμπορευματοποίηση του γυναικείου σώματος, να θεωρείται ως άποψη και στάση ζωής. Ή ίσως και success story, δεν ξέρω…
Και όλοι παρακολουθούμε χαζοχαρούμενοι.
Και δεν λέει κανένας ότι είναι λάθος.
Χάσαμε τις αντιστάσεις μας. Χάσαμε το μπούσουλα μας.
Αυτό το θέαμα δεν είναι η Κύπρος και δεν είναι οι γυναίκες του τόπου μας.
Αυτό το θέαμα δεν έχει σχέση με τις μανάδες μας που μας μεγάλωσαν.
Αυτό το θέαμα δεν έχει σχέση με την μαθήτρια του γυμνασίου που διαβάζει με τις ώρες για να περάσει τις τελικές εξετάσεις για να μπει σε πανεπιστήμιο.
Αυτό το θέαμα δεν εκπροσωπεί τη φοιτήτρια που δουλεύει τα απογεύματα στην καφετερία για να βοηθήσει οικονομικά την οικογένεια της και το πρωί σπουδάζει.
Αυτό το θέαμα δεν έχει σχέση με τις δεκάδες χιλιάδες γυναίκες που είναι μάνες, είναι εργαζόμενες και δίνουν μία μάχη καθημερινά.
Κάνουμε κάθε λίγο εκδηλώσεις για τα δικαιώματα της γυναίκας, για την ισότητα, το σεβασμό των δύο φύλων, τις ίσες ευκαιρίες και την ίδια ώρα αποδεχόμαστε να εξευτελίζεται η ανθρώπινη αξιοπρέπεια της γυναίκας με το πιο βάναυσο τρόπο.
Που είναι οι γυναικείες οργανώσεις να διαμαρτυρηθούν;
Είναι σωστό το μήνυμα που βγαίνει από όλο αυτό;
Ε λοιπόν, δεν είναι. Είναι λάθος.
Είναι εξαιρετικά προβληματικό για μία γυναίκα, μία μάνα, να έχει only fans και να βγάζει χρήματα πουλώντας ερωτικές εξυπηρετήσεις διαδικτυακά.
Είναι εξευτελιστικό να περνά ως μήνυμα στη κοινωνία ότι είναι αποδεκτό για μία γυναίκα να εργαλοποιεί το σώμα της με αυτό το τρόπο.
Δεν είναι δεκτή η δικαιολογία για μία γυναίκα, μία μάνα, ότι δεν έχει επιλογές και δήθεν για σκοπούς βιοπορισμού είναι «υποχρεωμένη» να μπει σε αυτή τη διαδικασία.
Προσφέρει χείριστη υπηρεσία στα παιδιά της μία γυναίκα, μία μάνα, να ζει με αυτό το τρόπο.
Δεν είναι αυτά τα πρότυπα της κοινωνίας μας.
Δεν θέλουμε αυτό για τα παιδιά μας.
Δεν εκπροσωπεί αυτό που είδαμε τις γυναίκες της Κύπρου.
